Kocimiętka – 55. Krakowski Festiwal Filmowy

Przez ostatnie miesiące zdarzało mi się być w konflikcie z filmem dokumentalnym. Nagle zaczęło się we mnie wzbierać poczucie, że nikt nie ma prawa wchodzić z butami w czyjeś życie. Czasami przecież rozmowy z bohaterami, podążanie za nim i obserwowanie ich sytuacji to nie tyle co odzieranie z prywatności ale również pewne otwieranie zabliźnionych i ignorowanych ran. Długo trwała dyskusja w mojej głowie i długo nie mogłam się z nią pogodzić. Problemem był goniący czas i przymus zaliczenia przedmiotu. A jak można robić coś, do czego straciło się serce?

Powoli, podczas pracy przy własnej etiudzie Bojownik zaczęłam odkrywać sens filmu dokumentalnego. Trzeba było jednak Krakowskiego Festiwalu Filmowego abym odkryła, że dokumenty nie tyle są po coś, ale również zmieniają świat.

Oglądanie festiwalowych filmów przypomniało mi o tym, że można (ba, nawet trzeba!) mieć głowę otwartą na wszystko co się dzieje dookoła. Na cały świat.
A świat bywa zachwycający.

Na 55 Krakowski Festiwal Filmowy dotarłam niestety dopiero na ostatni weekend. Pokazy konkursowe już były zakończone, ale akurat nie stanowiło to żadnego problemu bo miałam możliwość obejrzenia wcześniej wybranych filmów on line (to dzięki tym seansom pojawiło się kilka tekstów – m.in. o filmie Obiekt Pauliny Skibińskiej czy Egzaminu dojrzałości Filipa Gieldona). Festiwalowy weekend poświęciłam więc filmom pozakonkursowym, spacerom po Krakowie i prywatnym nadrabianiu zaległości filmowych.

W imprezach takich jak Krakowski Festiwal Filmowy uwielbiam możliwość spojrzenia na ogrom kina i poznanie filmów, których wcześniej zapewne nie miałabym szansy poznać. Dzięki temu trafiłam na blok (pozakonkursowy) Short Matters! czy Spojrzenie na Litwę. Dzięki pokazom wyniosłam coś dla siebie – między innymi film Uny Gunjak Kurczak, którego kadry zostają mi w pamięci do tej pory. Gunjak po raz kolejny udowodniła mi, że 15 minutowa formuła może być dramaturgicznym dziełem sztuki z wyrazistymi postaciami i sytuacjami.
Z sekcji pozakonkursowej wart zwrócenia uwagi był również cykl Dźwięki muzyki gdzie mogliśmy obejrzeć klasyki takie jak Hair, Pink Floyd The Wall czy No Direction Home: Bob Dylan.

Najwięcej emocji wzbudził jednak we mnie film, który został nagrodzony Srebrnym Rogiem w międzynarodowym konkursie – Królowa ciszy w reżyserii Agnieszki Zwiefki. Jest to niezwykła opowieść o Denisie, mieszkającej we Wrocławiu romce, której miłość do Bollywoodzkich rytmów pozwala jej na ciągłą ucieczkę w świat fantazji. Film ten to jednak nie tylko jedna bohaterka – to również portret całej społeczności oraz – co najpiękniejsze – romskich dzieci, które jak nikt inny potrafią bawić się wszystkim oraz wszędzie.

Królowa Ciszy

Królowa ciszy

Na szczególną uwagę zasługuje również film, który otrzymał Złoty Róg – Mów mi Marianna autorstwa Karoliny Bielawskiej. Marianna, to bohaterka która urodziła się jako Wojciech Klapczyński, a wieku 47 lat zaczęła się przygotowywać do procesu zmiany płci. Film ukazuje nam nie tyle skomplikowane procedury, ale dotyka głębokiej – ludzkiej potrzeby akceptacji, normalności i szacunku jaka przecież drzemie w każdym z nas.

Mów mi Marianna

Mów mi Marianna

Jeśli chodzi o festiwalowy całokształt warto też wspomnieć o intrygujących plakatach za których projekt odpowiadali: Kuba Sowiński i Kuba de Barbaro. Jaskrawe, rzucające się w oczy materiały pełne były tytułów filmów w obcych językach. Królował sanskryt, japoński, arabski czy khmerski.

Weekend i filmowa impreza to również szansa na (co prawda małe, ale nadal…) spotkanie innych blogerów filmowych. Zapoczątkowana ponad rok temu akcja #blogerzyfilmowipoznajmysię trwa nadal 🙂 A poza tym – weekendowy Kraków, choć pełen turystów i rozpalony słońcem to zawsze okazja do kilometrowych spacerów i ucieczki od codzienności – a to już całkiem dużo szczęścia.

Pełen Werdykt Jury 55 Krakowskiego Festiwalu Filmowego

ZŁOTY RÓG: Mów mi Marianna reż. Karolina Bielawska (Polska)
SREBRNY RÓG: Casa Blanca reż. Aleksandra Maciuszek (Polska, Meksyk)
SREBRNY RÓG: Królowa ciszy reż. Agnieszka Zwiefka (Polska).

NAJLEPSZE ZDJĘCIA: Matteo Tortone, Na redzie (reż. Alessandro Abba Legnazzi)

NAGRODA Międzynarodowej Federacji Krytyków Filmowych (FIPRESCI): Patryk Rebisz i Erinnisse Rebisz: Na barkach lwa (USA)


MIĘDZYNARODOWY KONKURS FILMÓW KRÓTKOMETRAŻOWYCH:

ZŁOTY SMOK: Hotel 22 reż. Elizabeth Lo (USA)
SREBRNY SMOK: Opowieść o miłości, szaleństwie i śmierci, reż. Mijael Bustos Gutierrez (Chile)
SREBRNY SMOK: (film animowany): Limbo Limbo Travel reż. Zsuzsanna Kreif i Borbála Zétényi (Francja, Węgry)
SREBRNY SMOK: (film animowany): Wolny człowiek reż. Boon-Lip Quah (Tajwan)

PRIX EFA KRAKÓW 2015: Miejsce, które nazywamy donem reż. Sybilla Tuxen i Thory Lorentzen (Dania)
NAGRODA DON QIUCHOTA: Dysonas reż. Till Nowak (Niemcy)
WYRÓŻNIENIA: Signum reż. Witold Giersz (Polska)
Nie możemy żyć bez kosmosu reż. Konstantin Bronzita (Rosja)


MIĘDZYNARODOWY KONKURS DocFilmMusic:

ZŁOTY HEJNAŁ dla reżysera najlepszego filmu: Kurt Cobain: montage of Heck, reż. Brett Morgen (USA)
WYRÓŻNIENIE: Pieśń bez ojczyzny reż. Ayat Najafi (Niemcy, Francja)


KONKURS POLSKI:

ZŁOTY LAJKONIK: Casa Blanca reż. Aleksandra Maciuszek (Polska, Meksyk)
SREBRNY LAJKONIK: Dybuk. Rzecz o wędrówce dusz reż. Krzysztof Kopczyński (Polska, Szwecja, Ukraina)
SREBRNY LAJKONIK: Niebieski pokój reż. Tomasz Siwiński (Polska, Francja)
SREBRNY LAJKONIK: Jak gdyby nic reż. Grzegorz Jaroszuk (Polska, Francja)

WYRÓŻNIENIE SPECJALNE JURY: Piano reż. Vita Maria Drygas (Polska)

Nagroda Prezesa Stowarzyszenia Filmowców Polskich za montaż: Jerzy Zawadzki Niepowstrzymani (reż. Bartosz M. Kowalski)

Nagroda im. Macieja Szumowskiego: Karolina Bielawska, Mów mi Marianna (Polska)

Nagroda dla najlepszego producenta polskich filmów krótkometrażowych i dokumentalnych : Zbigniew Domagalski ze Studia Filmowego Kalejdoskop Sp. z o.o. za film Mów mi Marianna

Nagroda Stowarzyszenia Twórców Obrazu Filmu Fabularnego za najlepsze zdjęcia: Aleksandra Duraja i Armanda Urbaniaka, za film Królowa ciszy

NAGRODA PUBLICZNOŚCI: Mów mi Marianna reż. Karolina Bielawska (Polska)

NAGRODA JURY STUDENCKIEGO: Nie możemy żyć bez kosmosu reż. Konstantin Bronzita (Rosja)


NAGRODY DOC LAB POLAND:

DOCS TO START:
NAGRODA EDN (European Documentary Network) – projekt filmu Pan Jan i jego 40 dziewczyn, reż. Jacob Dammas, prod. Jacob Dammas
NAGRODA DOK LEIPZIG – projekt filmu Wiatr, reż. Michał Bielawski, prod. Maciej Kubicki
NAGRODA HBO AWARD – projekt filmu Boskie!, reż. Barbara Białowąs, Katarzyna Trzaska, prod. Katarzyna Trzaska
NAGRODA KRAKOWSKIEGO KLASTRA FILMOWEGO – projekt filmu Chciałabym Ci powiedzieć wszystko, reż. Zvika Gregory Portnoy, prod. Maria Krauss

Wyróżnienie dla projektu, który najbardziej rozwinął się w ramach projektu Doc Lab PolandDiagnoza, reż. Ewa Podgórska, prod. Małgorzata Wabińska

NAGRODA KRAKOWSKIEGO KLASTRA FILMOWEGO – projekt filmu 21 x New York, reż. Piotr Stasik, prod. Agnieszka Wasiak

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s