Nocturnal Animals

Każda katastrofa zaczyna się spokojnie i niewinnie. Zarówno ta w której elegancka kobieta wraca do eleganckiego domu po otwarciu wystawy w swojej galerii jak i ta w której trzyosobowa rodzina z nastoletnią córką podróżuje w nocy pustą drogą w stanie Texas.

U Toma Forda historie są zbudowane z matematyczną precyzją, powiązane i splecione. Susan Morrow (Amy Adams) pozornie wydaje się być elegancką kobietą sukcesu. Zamknięta w eleganckim domu, cierpiąc na bezsenność obserwuje jak jej drugie małżeństwo rozpada się pod wpływem jakiejś obcej grawitacji. Pewnego dnia dostaje książkę – świeżo napisaną przez jej byłego męża Edwarda (Jake Gyllenhaal) powieść pod tytułem „Zwierzęta nocy”. Zaczyna ją czytać i przenosi się do historii o okrucieństwie i zemście.

Nasz świat jest mniej bolesny od prawdziwego mówi na bankiecie jeden ze znajomych zanim Susan zacznie czytać zadedykowaną jej powieść.

nocturnal-animals-02

Tony Hastings (również Jake Gyllenhaal) razem z żoną (Isla Fisher) i córką (Ellie Bamber) jadą przez nocne pustkowie stanu Texas. Zaczepiani przez kilku młodych mężczyzn w jadącym obok samochodzie zmuszeni są aby się zatrzymać. Przebita opona, rosnący w ich żyłach strach i nagłe wybuchy agresji sprawiają, że Susan niejednokrotnie jest zmuszona odłożyć książkę na bok – a przecież wydawałoby się, że to tylko fikcja.

Nocturnal Animals niejednokrotnie zdaje się podsuwać nam myśl, że wszystko co robimy jest na swój sposób zaklętym kręgiem. Wszyscy w końcu zamieniamy się w nasze matki mówi grająca matkę Susan Laura Linney to krótkie i pozornie powierzchowne sformułowanie zdaje się wypowiadać jakąś alchemiczną zasadę całej opowieści. Co posiejesz to zbierzesz – przypieczętowuje Edward wysyłając Susan intensywną emocjonalnie wiadomość pod postacią swojej powieści. Pytanie – czy uświadamiasz sobie wszystkie konsekwencje tego jaka byłaś?

nocturnal-animals-04

Warto zwrócić uwagę na wizualną stronę filmu, bo zdjęcia autorstwa Seamusa McGarveya (znany również jako autor zdjęć do filmów: Godziny, Pokuta czy Anna Karenina) zdają się mówić więcej niż wszystkie wypowiedziane i napisane słowa. To one są historią samotnie czytającej powieść Susan. Są pokryte kurzem pustyni Texasu, czy metalowym połyskiem eleganckich wnętrz. Nie ulega wątpliwości – tutaj każdy kadr został pieczołowicie zaplanowany. Podobnie precyzyjni są w swej pracy aktorzy. Zestawieni ze skrajnych środowisk i światów bohaterowie w niesamowity sposób opowiadają swoje prywatne historie i noszą w sobie typowo ludzką, wręcz niepokojącą niejednoznaczność. Ciężko jest im zaufać od razu (tak jak prowadzącemu śledztwo Bobby’emu, którego gra Michael Shannon) ale bezsprzecznie można uwierzyć w ich prawdziwość.

nocturnal-animals-03

Na koniec Tom Ford zdaje się zawieszać w naszych głowach pytanie: Czy da się wyjść ze swojego zaklętego kręgu? Nie wypowiada go na głos, ale zostawia nas z nim, tak jak i zostawia samą Susan w eleganckiej restauracji.

2 thoughts on “Nocturnal Animals

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s